ليکوال: جبران خليل جبران ژباړه: عصمت الله زهير نو دا مهال د بې شمېره ګڼو ونو تر شا يو ښايسته او نازک بدنه پېغله راښکاره سوه اوږدو وريښمنو زلفو يې مځکه ښکلوله کرار،کرار را روانه ، په خوب بيده ځوان ته ودريده، ورباندي اينجوغه سوه خپل پاسته سپين مخملي لاسونه يې دهغه پرمخ ورتېرکړو، ځوان…

ليکوال: حامد پتيالی ‎چی یوه شپه د ددې خلګو څخه لیري، ډېر لیري د يوه سيند په غاړه کې چي څنګ ته یې د خټین کورونو څرک معلومېږي، او دا هسکي-هسکي ودانۍ مو د سترګو څخه فناه؛ زه او زما د زړه اشنا د وصال خطاب را په برخه سي. ‎داسي شپه چی آسمان راته…

لیک : امان پرهر چي د باغ صبري یې پستي تر قامت دي پښتنې په قامت ستری نه دي څه دي اوښکه…………؟؟؟ یو داسي لفظ چي شونډو د راتلو سره سم د سړي پر زړه باندي غم راخور سي,سوالیه نښانونه مي ځکه ورکړل چي د اوښکو څڅېدلو سره ډېر سوالونه د سړي ذهن ته راسي…